ஒரு வரி கதை

“ஒட்டகம் பாலைவனத்து கப்பல்” என்று பள்ளி புத்தகத்தில் படித்த ஞாபகம் இருக்கலாம். சென்னையில், ஆங்கில மொழி பள்ளிகளில் கல்விகற்ற நான் “The camel is the ship of the desert” என்று படித்திருக்கிறேன். குஜரத் ராஜஸ்தான் வீதிகளில் ஒட்டக வண்டிகளை தொலை காட்சியில் பார்த்திருக்கிறேன். அரபு நாடுகளையும் வட ஆப்பிரிக்காவையும் பாலை நாடுகளாகவே நினைத்ததாலும் அங்கு ஒட்டக வண்டி உள்ளதா என்று யோசித்ததில்லை.

கணித இயற்பியல் விஞ்ஞானி ஃப்ரீமன் டைசனின் எழுதிய ‘Infinite in All Directions’ (’எத்திக்கும் ஈறில்லை’) என்ற நூலை 2005இல் வாசித்தேன். ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் அறிவியலையோ வரலாற்றையோ சமூகத்தையோ ஒரு அறிவியல் நோக்கத்தோடு, எளிய நடையில் அலசியதும், புதிய கருத்துக்களை அள்ளி வீசியதும், என் எண்ணத்தை இன்புருக்கியது. என் தம்பி ஜெயராமனுக்கு பிறந்தநாள் பரிசாய் அளித்தேன்; முதல் அத்தியாயம் மூன்று முறை படித்தும் புரியவில்லை என்று வருந்தி கைவிட்டான். ஓரிரு முறை டைசனின் சில கருத்திக்களை விளக்கிய போது, புரிதலின் ஆனந்தம் அவனுக்கும் கிடைத்தது. Alchemy of Air நூலை மிகவும் ரசித்து படித்தான். Newton and the Counterfeiter படித்துக்கொண்டிருக்கிறான். நிற்க.

ரோமப்பேரரசு சாலைகள்

ரோம கல் சாலை கட்டுமானம்

ரோம நாகரீகத்தின் கல் சாலைகளை மாபெரும் சாதனையாகவும் ரோம பேரரசின் செல்வத்திற்கு முக்கிய காரணமாகவும் வரலாற்று அறிஞரும் பொருளியல் அறிஞரும் கருதுவர். அலெக்ஸாண்டர் காலத்தில் கிரேக்க ஆட்சிக்குட்பட்ட மேற்காசிய – சிரியா, ஈராக், ஈரான் - ஜூலியஸ் சீசர் காலத்தில் ரோமாபுரியின் ஆட்சிக்குட்பட்டது. ரோமானிய மன்னர்கள் இந்த அரபு நாடுகளிலும் தங்கள் கல் சாலைகளை செய்தனர். 

அற்புத சாலைகள் – மாட்டு வண்டிகளும் குதிரை வண்டிகளும் ரதங்களும் வேகமாகவும், பாரமேந்தியும் சென்று, வணிகம் பெருக வழி வகுத்த சாலைகள். ஆனால் ஏதோ ஒரு காலத்தில் சாலைகள் பழுதாகி, சீராகாமல், மாட்டு வண்டிகளும் குதிரை வண்டிகளும் அரபு நாடுகளில் காணாமல் போயின. இது தொழில்நுட்ப பின்னேற்றம். வரலாற்றில் பொதுவாக முன்னேற்றங்களை தான் பார்க்க முடியும்; நோய்களாலும், போர்களாலும் அவ்வப்பொழுது பின்னேற்றம் அடையலாம். 

வணிகம், செல்வம், மதம், மொழி, விஞ்ஞானம், கல்வி, அமைதி, கலை, மனித வளம், இவை எல்லாம் பின்னேறினாலும், பொதுவாக சமூகங்கள் தொழில்நுட்பத்தில் பின்செல்வதில்லை. ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் ரோம ராஜ்ஜியம் வீழ்ந்தபின் ஐரோப்பா 700 ஆண்டுகள் இருளில் சூழ்ந்தது என்மனார் வரலாற்றுரைஞர். அரபு நாடுகளில் சாலைகள் ஒழிந்து ஒட்டகம் மேலோங்கியது எப்படி? பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் ஐரோப்பியர் ஆட்சியால் ரயிலும், இருபதாம் நூற்றாண்டில் கார்களும் பேருந்துகளும் லாரிகளும் வரும் வரை, அரபு நாடுகளிலும் ஈரானிலும் சக்கரம் போட்ட வண்டிகளே இல்லையாம். டூனிஸ் முதல் ஆஃப்கானிஸ்தான் வரையும், மங்கோலிய ஆட்சியில் சீனதேசம் முதல் பல்கேரியா வரையும், சாலைகளில் வண்டிப்போக்குவரத்தும் இருந்ததென்றும், பாரதத்தில் மாட்டு வண்டிகள் எக்காலத்திலும் இருந்தன என்பதும், மன்னன் ஷெர்ஷாசூரி பெஷாவர் முதல் வங்கதேசத்து டாக்கா வரை நெடுஞ்சாலை அமைத்தான் என்பதையும் நினைவில் கொள்ளவும்.

ஒரு வரியில் கதை எதிர்ப்பார்தவர்கள் ஏமாற வேண்டாம்.

The Camel and the Wheel  ‘ஒட்டகமும் சக்கரமும்’ என்று Richard Bulliet ரிச்சர்டு புல்லியே ஒரு நூல் எழுதியுள்ளார். இதை ஃப்ரீமன் டைசன் சுருக்கி சொல்கிறார்.

சிரியா நாட்டில் பல்மைரா நகரம், இன்றைய சிங்கப்பூர் போல் வர்த்தக மையமாய் திகழ்ந்து, வரலாற்று முக்கியம் பெற்றது. ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் பல்மைராவில் ஒரு வரி பட்டியலை புல்லியே சோதித்தார்; மாட்டுவண்டியின் சரக்கு சுமை நான்கு ஒட்டகச் சுமைக்கு சமமாக இருந்தது. ஒட்டகம் சுமார் 300 கிலோ சுமையும் மாட்டு வண்டி 600 கிலோ சுமையும் தாங்குமாம். அதாவது, ஒரு மாட்டு வண்டி, இரண்டு ஒட்டகச் சுமையே தாங்கும். எடை கணக்கில் மாட்டுவண்டி சுமை இருமடங்கே இருந்திருக்க வேண்டும். ஏன் இந்த பாரபட்சம்?

ஒருகால், ஒட்டக வர்த்தகருக்கும் வரி அதிகாரிகளுக்கும் ஏதோ தொடர்புண்டோ என்று கேட்கிறார் டைசன். ஒட்டகங்களுக்கு சாலைகள் முக்கியமில்லை, எவ்வித பாதையிலும் செல்லும். ஆனால் மாட்டு வண்டிகளுக்கு தரமான சாலைகள் வேண்டும். வரிகளின் பாரபட்சத்தினால், காலப்போக்கில் ஒட்டக போக்குவரத்து மேலோங்கியது மாட்டுவண்டி போக்குவரத்து சரிந்தது. வரி குறைந்ததால் சாலைகளை பராமரிக்கும் தேவையான பணமும், அதனால் பணியும் குறைந்தது. சாலைகள் சீர்கெட்டன. மாட்டுவண்டி மட்டுமல்ல, சக்கரவண்டிகள் யாவும் சரிந்தன. ஆயிரம் ஆண்டு ஒட்டகங்கள் கோலோச்சின. 

“சக்கரவண்டி” என்ற சொல்லே அரபு மொழியின் புழக்கத்திலிருந்து மறைந்தது.

வணிகமும், தொழில்நுட்பமும், சாலைகளும், கப்பல்களும், வரிகளும் வரலாற்றை ஆட்டிப் படைக்கும் மாபெரும் சக்திகள். காதலும் வீரமும் சூழ்ச்சியும் யுத்தமும் ஆட்சியும் வீழ்ச்சியும் ததும்பி வழியும் வரலாற்று கதைகளில், வணிகமும் வரியும் புலவருக்கு புளிக்கும். ரசிகருக்கு கசக்கும். 

இது ஒரு வரி கதை. எனக்கு புளிக்கவில்லை, உங்களுக்கு கசந்ததா?

எச்சரிக்கை: நான் புல்லியே எழுதிய புத்தக்த்தை படிக்கவில்லை. டைசனின் புத்தகத்தில் ஒரு பக்கத்தின் சாராம்சத்தை, என் பாணியில் எழுதியுள்ளேன். இதன் தொடர்பாக தொடர்ந்து நான் படித்த சில விஷயங்களை சில நாட்கள் கழித்து எழுதுகிறேன்.

நான் ரசித்த சில பெயர் பலகைகள்

கதரும் கதர வைப்பதும்,
திருநெல்வேலி ரயில் நிலையம் அருகே

ஊர் சுற்றுகையில் கோவிலும் குளமும் மலையும் நதியும் கோட்டையும் கழுகும் கழுதையும் பார்ப்பது சாதாரணம். நான் பல பாமர காட்சிகளையும், அதில் சில விசித்திரங்களையும் ரசிப்பவன்.

ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் பழக்கடை

அரசர்களையும் கலைஞர்களையும் தெய்வங்களையும் முனிவர்களையும் மட்டும் வரலாற்று நாயகர்களாக நான் காணும் காலம் சென்று, வணிகரையும் உழவரையும் உழைப்பவரும் ஒரு சிலராவது சில நேரங்களில் காட்சி நாயகர்களாக என் கண்ணுக்கு தெரிவதுண்டு. அந்த வரிசையில் அவ்வப்பொழுது கடை பெயர் பலகை, தெரு ஓவியம், வண்டிகளில் ஓவியம், பயணி, மரம், கழனி வாண்டு என்று எதையாவது படம் எடுப்பேன். இதற்கு வரதராஜன் மாமா – பிரபா மாமி அன்பு பரிசாக அளித்த டிஜிட்டல் கேமராவும், மிக மலிவான ஹார்ட் டிஸ்க்கும் இலவச இணையதள வசதியும் – வலைப்பதிவு, பிகாசா வகைகள், முக்கிய காரணம்.

நிகழும் கார்த்திகை மாதம் கேரளமும் தென் தமிழகமும் சுற்றுகையில், எடுத்த சில படங்கள் இங்கே.

கொச்சியில் மூலிகை கடை

“ ஹோர்ட்டஸ் மலபாரிகஸ்” என்பது லத்தின மொழியில், மிளகின் விஞ்ஞான பெயர். கொச்சியில் யூதநகர பகுதியில் பார்த்தது.  படத்தில் என்னுடன் இருப்பது தொல்லியல் வல்லுனர் ராதிகா கோபால் - இவர் வீட்டில் தான் விருந்தாளியாக கொச்சியில் நண்பர் சிவாவும் நானும் தங்கியிருந்தோம். அவர் 200 மூலிகைச்செடிகளை கொண்ட தோட்டத்தை தன் வீட்டு மாடியில் வளர்க்கிறார்! அதற்கு தனிப்பதிவு தேவை.

திருநெல்வேலியில் லீபனோன்!

லீபனோன் [லெபனான்] மேற்கு ஆசிய சிறிய நாடு – வெடிகுண்டு வெடித்தால் மட்டும் செய்தியில் வரும். பாளையம்கோட்டையில்  இந்நாட்டு பெயரில் கடை இருப்பது கிளுகிளுத்தது. எச்சரிக்கை: போட்ஸ்வானா, உருகுவே என்று டீக்கடை பார்த்தால் இதே பரவசம் அடைவேன்.

ப், க், ச், த், ம், ஞ், ழ், ல், ட், ள், ர் 

ஒன்றுமில்லை, அங்கங்கே பல ஒற்று[க்]களை விட்டு எழுதியுள்ளேன். இலக்கணப் பிரியர்கள் தேவைக்கேற்ப சேர்த்துக்கொள்ளவும். மிகுதியை அரவிந்த கெஜரிவாலுக்கு தானமாக கொடுத்துவிடுங்கள்.

17000 டாலர் கார் வெறும் 45000 டாலருக்கு மட்டுமே

ஜப்பான், ஜெர்மனி, தென் கொரியா, அமெரிக்கா, இத்தாலி, ப்ரான்ஸ் – ஆறு நாடுகள் மட்டுமே கார்களைசெய்வதில் உலகப் புகழும், விசைத்திறனும், பெருஞ்செல்வமும் கொண்டவை. மற்றபடி, சீனா, மெக்ஸிகோ, ஸ்வீடன், இந்தியா, இங்கிலாந்து(!!), தாய்லாந்து, ஆஸ்திரேலியா, பிரேஸில் போன்ற மற்ற நாடுகளில் கார் தொழிற்சாலைகள் இருந்தாலும், கார்களில் அந்தந்த நாடுகளின் பெயரும் அடையாளமும் இருந்தாலும், உலகச்சந்தையில் பெரும் பங்கு இல்லை.

ஆனால் இன்னாட்டு கம்பெனிகளின் தொழிற்சாலைகள் வெவ்வேறு நாடுகளில் உள்ளன. வெவ்வேறு நாடுகளில் ஒரே கார் வெவ்வேறு பெயரில் விற்கப்படலாம். ஒரே தொழிற்சாலையில், போட்டி போடும் இரு கம்பெனிகளின் கார்கள் உருவாக்கப்படலாம்! காரின் பெயரும், லச்சினையும், விலையும் மட்டுமே மாறும். 

1994-ல் நான் கார் வாங்க நினைத்தபோது கேள்விப்பட்ட ஒரு செய்தி – கலிபோர்னியா தொழிற்சாலை ஒன்றில் திங்கள், புதன், வெள்ளியன்று செவ்ரலே கம்பெனியின் ஜியோ ப்ரிஸம் கார்களும், செவ்வாய், வியாழன் அன்று, டொயோடா கம்பெனியின் கொரோல்லா கார்களும், உருவாக்கப்பட்டு, கடைசி நிலையில் பெயரும் லச்சினையும் மட்டும் மாற்றப்பட்டு கடைகளுக்கு அனுப்பப்படும். கொரோல்லாவுக்கு செல்வாக்கு அதிகம் என்பதால் அதன் விலை ஆயிரம் டாலர் அதிகம்! இதற்கு நக்கலாக 'Badge Engineering' – 'லச்சினை பொறியியல்' என்று பெயர்.

இது எலக்ட்ரானிக்ஸ் துறையில் சகஜம். உதாரணமாக, சிடி, டிவிடி, பென் டிரைவ், செல்போன், டிஜிட்டல் கேமரா, போன்றவை, சீனாவிலும், சென்னை அருகிலும், FoxConn கம்பெனியின் தொழிற்சாலைகளில், தயாரிக்கப்பட்டு, முத்திரை மட்டும் ஸோனி, தோஷிபா, நோக்கியா, டெல் போன்ற முத்திரைகளுடன் வெளிவருவதும் வாசகர்கள் பலருக்கும் தெறிந்திருக்கும். சிவகாசியில் சோப்பு, பற்ப்சை, ஷாம்பூ பல வருடங்களாக போலி லச்சினையோடு விற்பனையாவதும் மறத்தமிழர்கள் அறிந்ததே! கார்களை பற்றிய செய்தி அதிர்ச்சியாக இருக்கலாம்.

இந்த வரிசையில், ஜேம்ஸ் பாண்ட் பிரபலமான ஆஸ்டன் மார்ட்டின் என்ற ப்ரிட்டிஷ் வெட்டி அளப்பரைக் கார் – இன்னும் மவுசு குறையாமல்  கொடிகட்டி பறக்கிறது. கார் உற்பத்தி துறையில் இங்கிலாந்து சரிந்து விட்டாலும், பல கார் கம்பெனிகள் அங்கு இன்றும் உள்ளன. ஆனால் ஆஸ்டன் மார்ட்டின் காரின் “ஸிக்நெட்” வகை கார், அந்த லச்சினை பதித்த டொயோடா கார் தான் என்ற செய்தி, ஃபோர்ப்ஸ் பத்திரிகையில் வந்துள்ளது. டொயோடா லச்சினைக்கு 17000 டாலர், ஆஸ்டன் மார்ட்டின் ஸிக்நெட்லச்சினைக்கு 45000 டாலர்!!! எந்த மடையன் ஒரு லச்சினைக்கு 30000 டாலர் தருவான்? ஒன்று, அறியா மடையன், இல்லையேல் அந்தஸ்துக்கு அலையும் மடையன். 

மற்ற கார்களை பற்றியும் அங்கு படிக்கலாம்.

பின்குறிப்பு: எழுத்து, இலக்கணத் திருத்தங்களுக்கு, நண்பர் குகனுக்கு என் நன்றி.