Saturday 23 March 2019

Manohar Devadoss - A Little Adventure with Books

Manohar Devadoss' book Green Well Years, may perhaps be my only impulse purchase of a book, by an author who was at that point unknown to me. I barely read two pages, flipped through a few more and bought it with no further hesitation. And totally loved it. I have scanned and flipped books by other authors, like Arthur Conan Doyle, Jules Verne, Rabindranath Tagore, Adam Smith, Alfred Russel Wallace, Jared Diamond, JK Rowling, Oscar Wilde, and many more, and put them back, sometimes to buy them later. Sometimes not.

He spoke today (February 10, 2018) at MLS, with afffection, grace, humor and passion about his love affair with books and more. What a magical hour it was. He was introduced by KRA Narasiah and thanked by S Muthiah. What could be more fitting than two doyens of Madras history, whose books proudly feature Manohar Devadoss' art. These are my notes from his lecture.

S Muthiah (right) thanks Manohar Devadoss(left), after the talk

---Manohar Devadoss speech------

I learnt of kangaroos in the first book I read. That a mother kangaroo had a pouch, and its baby would jump in and out as it pleased. Another described Humphrey Davy's invention, the mining lamp. Hodgson used it and  bravely went into a mine. If the Davy design were wrong, the mine would have blown up. But it didn't. It's safety spread like wildfire (what an ironic metaphor). 

Another book was about the Flying Scotchman, the fastest train at that time.

I tried to see more with my mind.  My Father's medical books had lovely color pictures. Some pictures of babies being born. I read it at an age, when I didn't know how babies were made.

In eighth standard,  I saw a painting of an  artist inspired by a muse. My mother explained who a Muse was.

When I was in the tenth standard, I saw a Painting of Venus clothed scantily, a nineteenth century painting featuring a famous actress. I made a pencil sketch. My father said I got the anatomy right.
Next was a painting of the sculpture of Michaelangelo's David, just before battle with Goliath.

I finished BSc at American College in Madurai 1956. I avoided moral classes at college and spent it usefully in the library. I drew the magnificent College chapel of American College. This was the beginning of my career as a heritage building artist.

I wanted to just finish PhD and become a professor. But I went to  work in a company as chemist making electric lamps for miners, which were replacing Davy lamps.

I paid fifty rupees for lifetime membership in college library, fully reimbursed by the company. The Company sent me to England and also on holiday to London, Paris and Rome, which was unheard of in those days. And my value in marriage market went up because I was foreign returned.

I met Mahima in 1963. She was brilliant student at Stella Maris College in Madras. I had just read Exodus by Leon Uris.

I sang to Mahima, Take my Hand, and she did after a little hesitation. Thank you, Leon Uris.

We exchanged a lot of books. We saw the film ‘To Kill a Mockingbird’. It has a scene where a child clutches a teddy bear. I asked her if she ever had a teddy bear as child and went to sleep clutching it, she replied, “No, but in a few days Ill do so with a big teddy bear”. Which inspired me to sketch a large teddy bear and a doll. You can see the eagerness in the teddy bear's eyes.

I drew sketch cards of the Buckingham canal. I sold them at a low price. This was a change, my art was selling.

One day I saw a skeleton in a book and I told Mahima, the skeleton looks familiar. “Don't be ridiculous,” retorted Mahima. Looks like skeleton of Michaelangelo's David, I remarked.

We went to Oberlin College, in Ohio, USA, which opened in 1833 with no discrimination against women or blacks. They were quite interested in and studied Asia also. We spent happy times there.

We had lovely plans and dreams for our life together in Madurai, but fate intervened. We had a car accident. Mahima was thrown out of our car, lost all her limbs, and became a quadriplegic. I  borrowed books and studied all anatomy books. I learnt a lot about how quadriplegics live, what they go through. They invariably suffered bedsores, but the pictures in anatomy books couldn't convey the smell. I made sure that she never got a bedsore during her thirty five years she lived as such.

Mahima kept up a good spirit. She wouldn't let her handicap defeat her spirits. She decided to dictate and thus write a book. She compiled simple stories into a book that was published as a supplementary reader for schools.

But Destiny tested us again, I got retinitis pigmentosa. This is a disease with a beautiful sounding name, but it caused a terrible degeneration of the eye.  Around this time, I had an art exhibition sponsored by Goethe Institute.

I started going blind in my left eye. Perhaps I couldn't continue art. So I started dictating an autobiographical story, Green Well Years. I decided to add sketches to the book, when I found the cataract wouldn't totally make me blind. I was also spending long hours at the factory, taking care of Mahima, and raising our daughter Sujata. Mahima read book after book for hours together, while I did ink drawing. My ink drawing of Spencer's store in Madurai was used by Muthiah, in his book on Spencer's.

Setbacks made us do more and better. I told my monster retinitis, you made me an author, when I was only an artist. I gave the entire royalty to my school. Several lifelong friendships formed including Aravind Eye Hospital. I wrote two more books.... A Poem to Courage, a sequel to Green Well Years
A subsequent book Multiple Facets of Madurai, is now in its seventh edition.

A group of girls from Church Park Convent, a school in Madras, came to visit me because my chapter was in their school lesson. The Tamil translation of Green Well Years published as En Madurai NinaivugaL என் மதுரை நினைவுகள்.

Mahima passed away a few years back. But I kept busy with a book on a caterpillars. I also continued to sketch heritage buildings. Sujatha Shankar, an eminent Madras architect, considers my perspective drawings the best. She asked that I come up with a book on Madras monuments, she is writing the text.

I also did a lot of watercolors including butterflies. I drew a large teddy bear with a butterfly sitting on its shoulder, in memory of Mahima. Angels would be taking lessons from Mahima, said Rev. Gallop in condolence letter.

---End of Manohar Devadoss speech------

Essays on Art
Notes of Lectures attended

Friday 22 March 2019

Index of lecture Notes உரை குறிப்புகள்

  1. Life and mathematics of Paul Erdos - Krishnaswamy Alladi
  2. Faraday, GN Lewis, Chemistry - CNR Rao
  3. Sanskrit and Mathematics - Manjul Bharghava
  4. Clouds - Rama Govindarajan
  5. Art and the Brain - Vilayanur S Ramachandran
  6. Mackenzie, Lambton and Buchanan - S Muthiah
  7. 1493 The Columbian Exchange - Michael Mann
  8. Varahamihra Science Forum
  9. India Science Festival - Hyderabad Jan 2023
  10. Why does Music exist? - Alan Harvey ISF Pune Jan 2024 
  1. Renminbi as International Currency Reserve - Jacob Kurien
  2. Some statistics about Marriage - K Srinivasan
  3. Demonetization and its discontents - S Gurumurthy
  4. RBI Governor C Rangarajan on Economic Reforms 
  1. Lady and Gentlemen - Malcolm S Adiseshiah
    1. Madras, India's first modern city - S Muthiah
    2. Madras and its American connections - S Muthiah
    3. Keezhadi excavation - Amarnath Ramakrishnan
    4. Interesting experiences of a lawyer and a judge - AR Lakshmanan
    5. Kanchi Naina Pillai - V Sriram
    6. Punjabis Marwadis Parsis in Madras - Anuradha Oberoi
    7. Political Situation in Nepal - Kanakmani Dixit
    8. Parsis of Chennai - Tehnaz Bahadurji
    9. Is India secular? - Michel Danino
            Hindu temples in Bali - Prof Wayan Dibia
            Tiruppudai Marudur paintings - Prof Baluswamy

    தமிழ் உரைகள் - என் குறிப்புகள்
    1. ரா அ பத்மனாபன் அஞ்சலி
    2. மயிலாப்பூரில் பல்லவர் இசை - நாகசாமி
    3. தமிழ் நாடக இசை - TKS ilangovan 
    4. மாமல்லபுரம் - வரலாற்று புதிர்கள் - 2016 பேச்சு கச்சேரி
    5. காஞ்சி மகாமணி - 2017 பேச்சு கச்சேரி
    6. அழகின் விதிகள் - விலையனூர் ராமசந்திரன் உரை
    7. இயல் இசை மியூசியம் - 2018 கலை நிகழ்ச்சிகள்
    என் உரைகள் - என் குறிப்புகள், காணொளிகள்
      1. Guns, Germs and steel நூல் அறிமுகம்
      2. உலக பொருளாதார வரலாறு (ஆலன் பீட்டி போலிப் பொருளாதாரம்)
      3. நரசையாவின் மதராசபட்டினம் நூல் விமர்சனம் - ர கோபு
      4. சென்னை நகரத்து நூலகங்கள் - ர கோபு
      5. பண்டை நாகரிகங்களின் வானியலும் கணிதமும் - ர கோபு
      என் வலைப்பூ - பொருளடக்கம்

      Sunday 17 March 2019

      Index of art essays கலை கட்டுரைகள்


      காணொளி (வீடியோ)

      கல்லில் ஒர் கவிதை - தகவலாற்றுப்படை, ஆகஸ்டு 2014
      2000 ஆண்டுகளாக மாமல்லபுரம் - தமிழ் பாரம்பரிய அறக்கட்டளை 2015
      அதிமானம் அதி அற்புதம் (காஞ்சி கைலாசநாதர் கோவில்) - பேச்சு கச்சேரி 2017 
      பொன்னியின் புதல்வர் (சோழ மன்னர் வரலாறு) - பேச்சு கச்சேரி 2018
      பல்லவர் சிற்பக்கலை - வானவராயர் அறக்கட்டளை, கோவை, 2019

        என் வலைப்பூ - பொருளடக்கம்

        Seven Thousand wonders of India - a series of essays in Swarajya magazine


        Videos of my talks
        Contents Page for my Blog, grouped by Subject

        Sunday 10 March 2019

        ஏரோபிளேன் ஏறிய எலி

        என் பாட்டனார் பூண்டி வெங்கடாதிரி

        என் தாய்வழி பாட்டனார் பூண்டி வெங்கடாதிரி, ஆங்கிலேயர் ஆட்சியில், இந்திய விமானப்படையில் பணி செய்தார். அன்று விமானப்படைக்கு ராயல் இந்தியன் ஏர் போர்ஸ் என்று பெயர்; இங்கிலாந்தின் மன்னர் படைகளின் தலைவர். சுமார் 1937-38ல், பாகிஸ்தான் வங்கதேசம் என்று பிறியாத காலத்தில், அவர் ஒரிரண்டு ஆண்டுகள் இன்றைய பாகிஸ்தானின் பெருநகரான கராச்சியில் வாழ்ந்து பணிபுரிந்தார். அக்காலத்து பத்தாம் வகுப்பு, அதாவது எஸ்.எஸ்.எல்.சி, படித்திருந்தார் என்று நினைக்கிறேன். கல்லூரியில் சேர்ந்து படிக்க அவருக்கு பணமோ, படிப்பில் ஆர்வமோ, திறனோ இல்லைப்போலும். கல்மேல் நெல்விளையும் கல்யாணப்பூண்டி என்று மெய்க்கீர்த்தி கொண்ட பூண்டி எனும் சிறு கிராமத்தில் பிறந்த அவரும், அவரது சகோதரார்களும், அக்காலத்தில் பள்ளிப்படிப்பு முடித்ததே பெரிய சாதனை என்று தோன்றுகிறது. இராணுவத்தில் சேர்ந்து பொறியாளராக தொழிலை ஏட்டுபாடமாகவும் அனுபவமாகவும் கற்றுக்கொள்ளும் வாய்ப்பு கிட்டியதே சிறப்பு.

        1939ல் இரண்டாம் உலகப்போர் தொடங்கும் முன், விமானப்படையிலிருந்து பதவி விலகி, அவர் மீண்டும் சென்னைக்கு வந்துவிட்டார். என்ன காரணம் என்று தெரியவில்லை; கல்யாணம் செய்து கொண்டு, பணம் சம்பாதிக்க படை சேர்ந்தார் என்று நினைக்கிறேன். எங்கோ வடக்கிந்தியாவில் நீ தனியாய் வாழ்ந்து சம்பாதித்து போதும், குடும்பத்தின் மூத்த மகன், புது மாப்பிள்ளை இங்கே தமிழநாட்டில் வாழ்ந்தால் போதும் என்று அவரது பெற்றோரும், குடும்பமும் சொல்லியிருக்கலாம்.

        இரண்டாம் உலகப்போர் தொடங்கும் என்றோ, அது ஐந்து வருடம் நீடித்து, ஐரோப்பாவையும் ஆசியாவையும் அவ்வளவு சீரழித்து சமூகங்களை மாற்றும் என்று யாரும் அன்று எதிர்பார்க்கவில்லை. அது தொடங்கியதால் உலகின் பொருளாதாரம், குறிப்பாக இந்திய பொருளாதாரம் பெரிதாக சரிந்தது. இங்கிலாந்து நாட்டை காப்பாற்ற இந்தியாவின் செல்வமும் போர்வீரர்களும் தேவைப்பட்டனர். வேலை வாய்ப்புகள் குறைந்தன, கிடைத்த வேலைகளுக்கு சம்பளம் கொஞ்சமே. 

        ஜப்பானிய படை சீன தேசத்தை கைப்பற்றி, கிழக்காசியாவில் ஜெங்கிஸ் கான் படைக்கு ஈடாக வேகமாக இந்தியாவை நோக்கி வந்தது. சிங்கப்பூரை நோக்கி வந்த ஜப்பானியர் படையை தடுக்க, ஆங்கிலேயே செல்வத்திற்கும் ஆதிக்கத்திற்கும் வல்லரசுத்திறனுக்கும் பெருமைக்கும் சின்னமாக விளங்கிய சிங்கப்பூர் அவர்கள கைவிட்டு போகாமல் இருக்க, ராணுவத்திற்கு ஆள் சேர்த்தனர். சென்னை துறைமுகத்தில் படைவீரர் தேர்வு நடந்ததாம். ராணுவத்தில் சேர என் பாட்டனாரும் சென்று வரிசையில் நிற்கையில், அங்கே அவர் தந்தை (என் கொள்ளுதாத்தா) வந்து சேர்ந்தாராம். தன் மகனை ஓங்கி அறைந்து, "வெள்ளைக்காரனும் ஜப்பான்காரனும் ஒருத்தனை ஒருத்தனை வெட்டி கொல்லபோறான், உனக்கென்ன அங்கே வேலை?" என்று திட்டி, தரதர என்று வீட்டுக்கு அழைத்து வந்தாராம்.

        சில வருடங்களுக்கு முன் என் பெரியம்மா ஜெயலட்சுமி (அம்மாவின் அக்கா, வெங்கடாதிரி தாத்தாவின் மூத்த மகள்), ஏக்கத்தோடு இந்த கதையை சொன்னார். சிங்கப்பூர் போரில் இங்கிலாந்து படு தோல்வி அடைந்ததும், ஜப்பான் சிங்கப்பூரை கைப்பற்றியதும், பாரதமே பயத்தில் தவித்ததும், இங்கிலாந்து என்ற வல்லரசை அன்று முளைச்சு மூணிலை விடாத ஜப்பான் அடித்த வரலாற்று அதிசயமும் பெரியம்மாவுக்கு சின்ன விஷயம்தான். அப்பா படையில் சேர்ந்திருந்தால் நிறைய சம்பாதித்திருப்பார், தங்கள் குடும்பம் பெரிதும் முன்னேறியிருக்கும் என்பது அவரது ஆழ்ந்த நம்பிக்கை. ஆங்கிலேயர் சிங்கப்பூரை இழந்தபோது என் தாத்தா மட்டும் எப்படி தனியாக சம்பாதித்திருப்பார் என்று நான் கேட்கவில்லை. ஆசிய களத்தில் இந்திய படைகளின் தோல்விகளும் வெற்றிகளும் ஐரோப்பிய வரலாற்றிலோ இந்திய வரலாற்றிலோ பெரிதாக பேசப்படுவதில்லை. (சுபாஷ் சந்திர போசின் சுதந்திர படை ஜப்பானிய படையோடு சேர்ந்து ஆங்கிலேய அரசுக்கு போரிட்ட இந்திய படையை எதிர்த்து ஒரு காரணம்.) இங்கிலாந்து பிரதமர் வின்ஸ்டன் சர்ச்சிலும் ஆங்கிலேயரும் அவர்களை நடத்திய விதம் மிக கேவலம். மார்க் டல்லி இதைப்பற்றி எழுதியுள்ளார்

        இரண்டாம் உலகப்போரில் எண்ணற்ற இந்தியர்கள் போரிட்டு மாண்டதும், அவரில் சிலருக்கு அங்குமிங்கும் மயானங்களும் கல்லறைகளும் இருப்பதும் பல இந்தியருக்கு தெரியாது. எத்தனை பேர் போரிட்டு மாண்டனர் எனும் விவரங்கள் அதிர்ச்சி. இதற்கு முன்னரே முதலாம் உலகப்போரில், பத்து லட்சம் இந்தியர்கள் ஐரோப்பாவில் போரிட்டதும், அதில் மாண்ட எழுபதாயிரம் வீரர்களின் கல்லரைகளை பெல்ஜியம் நாட்டில் கண்ட அதிர்ச்சியையும் பூஷாவலி எழுதியுள்ளார். இந்த போருக்கு காந்தியும் காங்கிரசும் முழு ஒத்துழைப்பு அளித்தனர். போர் முடிந்த பின் நடந்த ஜாலியான்வாலா படுகொலை சம்பவத்தினால் தான், காந்தி ஒத்துழையாமையை கையாண்டார்.

        தாத்தா சிங்கப்பூர் போயிருந்தால், என் அம்மாவோ நானோ பிறந்திருப்போமா என்பது சந்தேகம்.

        தாத்தாவுக்கு சென்னையில் என்ன வேலை கிடைத்தது, எப்படி குடும்பம் நடத்தினார் என்று தெரியவில்லை. அன்று சென்னையிலிருந்து மிக தூரமாக இருந்த பூந்தமல்லியில் தாத்தா குடும்பம் தங்கியிருந்தது. இன்றோ பூந்தமல்லி சென்னை மாநகரின் ஒரு பகுதி. என் இல்லத்தருகே உள்ள ஆற்காடு சாலையில் பூந்தமல்லி முதல் அண்ணா சதுக்கம் வரை ஓடும் 25ஜி, ஒரு உள்ளூர் டவுன் பஸ். பூந்தமல்லியில் அவர்கள் வாழ்ந்தபோது என் தாய் பிறந்தார், அருகிலுள்ள வரதராசர் கோவில் தாயார் புஷ்பவல்லியின் பெயரை அம்மாவுக்கு வைத்தனர்.
        1970களில் தாத்தாவின் பெங்களூர் இல்லம் -
        இப்பொழுது பள்ளிக்கூடம்

        அன்று இல்லத்தில் ஒரு அறை
        இன்று பள்ளி வகுப்பறை

        1980களில் இந்திராநகர் வீடு
        சரோஜா பாட்டியும் வெங்கடாதிரி தாத்தாவும்

        இந்தியாவின் சுதந்திரத்திற்கு பின், வெங்கடாதிரி பெங்களூருவில் ஹிந்துஸ்தான் ஏரோநாட்டிகல் லிமிடெட் (HAL ஹெச்.ஏ.எல்) என்னும் விமான கம்பெனியில் இஞ்சினியர் பணியில் சேர்ந்தார். கராச்சி விமான படை அனுபவம் இதற்கு உதவியிருக்கலாம். அவரது நான்கு தம்பிகளில் இருவர், அதே நிறுவனத்தில் வெவேறு காலத்தில் சேர்ந்து வாழ்நாள் தொழில்செய்து ஓய்வு பெற்றனர். அவரது கடைசி தம்பி கோவிந்தராஜன் இந்திய விமானப்படையில் சில காலம் பணியாற்றினார்; 1965 பாகிஸ்தானில் போரில் ஏதேதோ செய்தார்; சில சுவாரசியமான ராணுவ கதைகளை கூறுவார்.

        கோடைகாலத்தில் சென்னையில் வாழ்ந்த என்னையும் என் தம்பி தங்கையையும், என் தாய், தாத்தாப்பாட்டி தங்கிய ஹெச்.ஏ.எல் காலனி வீட்டிறுகு அழைத்து செல்வார். ஜெயலட்சுமி பெரியம்மா குழந்தைகளும், ரமணி சித்தி குழந்தைகளும் அங்கே சந்திப்போம். வெங்கடாதிரி தாத்தா சிறுக சிறுக சம்பாதித்து அன்று ஹெச்.ஏல்.எல்லுக்கு கொஞ்சம் தள்ளியிருந்த பொட்டல்காடான இந்திராநகரில் நிலம் வாங்கி வீடு கட்டினார். ஒரு முறை வீடு கட்டுமானத்தின் போது பாட்டியோடு ஹெச்.ஏ.எல்லில் பஸ் ஏறி, அல்சூர் ஏரியில் இறங்கி, பாலைவனத்தில் ஒரு கள்ளிச்செடியாய் தோன்றிய இந்திராநகர் வீடுவரை ஒரு கிலோமீட்டர் மேல் நடந்து சென்ற நினைவு; சுமார் 1980 இருக்கும். இன்று இந்திராநகர் என்னும் பொட்டல்காடு, கோடம்பாக்கம் எனும் கீரைத்தோட்டத்தை விடவும் பிரம்மாண்டமாக வளர்ந்துவிட்டது.

        தாத்தா பணி புரிந்த காலத்தில் இரண்டு கதைகள் பிரபலமாக பெருமையாக சொல்வார். ஒருமுறை, சர்தார் வல்லபபாய் படேலுடன் எலிக்காப்டரில் சென்றது. கேட்க மெய்சிலிர்க்கும்; என்ன எலிக்காப்டர், ஏன், எங்கே என்று கேட்க தோன்றவில்லை.

        மற்றொன்று ஒரு ஏரோபிளேனை போகவிடாமல் தடுத்தது. எஞ்ஜின், மின்சார கருவிகள், குழாய்கள், எல்லாம் சரி என்று தளப்பொறியாளர் (Ground engineer) சரிபார்த்து, அனுமதி கொடுத்தால்தான் விமானி ஒரு ஏரோபிளேனை எடுக்கமுடியும். அந்த பணியில் அன்றிருந்த தாத்தா கடைசி நிமிடத்தில் ஒரு எலி படியேறி விமானத்துக்குள் நுழைந்ததை பார்த்துவிட்டாராம். டிக்கெட் வாங்காத பொல்லாத எலி. ஏதாவது முக்கியமான கம்பியை கடித்துவிட்டால் விமானத்திற்கு ஆபத்து என்று தீர்மானித்து, அந்த எலியை கண்டுபிடித்து, வெளியேற்றி, மீண்டும் முக்கிய் பரிசோதனைகள் செய்த பின்னரே ஏரோபிளேன் கிளம்ப அனுமதிப்பது என்பதில் உறுதியாக இருந்தாராம். இதனால் பலருக்கு பெரிய அதிருப்தி, எரிச்சல். மற்றவர் அறிவாளிகள் போலும்.

        ஏதாவது விமானம் விபத்தில் விழுந்தால், தீவிரவாதிகளின் செயலா, இயந்திர கோளாரா, கண்ணில் படாமல் தப்பிய எலியா என்று எனக்கு சில நேரம் சந்தேகம் வரும்.

        நாள்குறிப்பு 1984ஆம் ஆண்டு மார்ச் பத்தாம் நாள், தாத்தா வெங்கடாதிரி வைகுண்டம் அடைந்தார். அன்று எனக்கு பத்தாம் வகுப்பு பொது தேர்வு ஆரம்பம்; இறுதி சடங்கு எதற்கும் போகவில்லை; பத்தாம் வகுப்பு பரிட்சை படிப்பு முக்கியம் என்பது அப்பாவின் கருத்து. அம்மா அதற்கு மூன்று வருடம் முன்பே இறந்துவிட்டார்; அப்பொழுது ஒன்பதாம் நாள் முதல் பதிமூன்றாம் நாள் சுபசுவீகாரம் வரை அம்மாவிற்கு இறுதி காரியங்களை காலையில் செய்துவிட்டு அப்பா நீதிமன்றத்துக்கு பணிசெய்யபோனார்; அதைபோலவே. பரிட்சைகள் முடிந்தபின் கோடை விடுமுறைக்கு நானும் தங்கையும் தம்பியும் பெங்களூர் சென்றோம். முப்பத்தைந்து ஆண்டுகள் சென்றுவிட்டன.


        கல்மேல் நெல் விளையும் கல்யாண பூண்டி – பத்மப்ரியா பாஸ்கரன் கட்டுரை (ஆங்கிலம்)

        பூண்டி குடும்ப கதைகள்

        என் சரிதம் (Index of my personal blogs)

        Thursday 7 March 2019

        Index of agriculture essays உழவு கட்டுரைகள்

        உழவு கட்டுரைகள்

        என் வலைப்பூ - பொருளடக்கம்
        Contents Page for my Blog, grouped by Subject

        Tuesday 5 March 2019

        Index of Inventors and Discoverers essays விசைஞர் கட்டுரைகள்

        Essays in this blog

        Shoulders of Giants  - New Indian Express series 

        Contents Page for my Blog, grouped by Subject


        Sunday 3 March 2019

        Index of linguistics essays மொழியியல் கட்டுரைகள்

        தனி ஒரு மொழி - பிரஹா
        தமிழில் பிறமொழி ஒலியும் எழுத்தும்
        ளகர ரகளை - மராட்டி குஜராதி ல ள
        எல்லீசனின் தமிழ்-சமஸ்கிருத கவிதை
        தேசபக்தனும் சுதேசமித்திரனும் (கல்கியின் நையாண்டி)
        தடை கேளு தடை கேளு (எமது முயல் கர்ஜனை)
        எழுத இயலாத் தமிழ்
        பல்லவ கிரந்த லிபி - வகுப்பு

        என் வலைப்பூ - பொருளடக்கம்

        An evening with Pamela and John Davis - Welsh, Madras, etc
        Visarga - Mallinga, Mark Antony and Samskritam
        Robert Caldwell - Dravidian and Munda language families
        Thomas Trautmann on Francis Whyte Ellis
        Pallava Grantha alphabet in Kanchipuram Kailasanatha inscriptions